Welcome to Udomtam.com

รวม:

กำลังออนไลน์: ธรรมะสวัสดี:连君笛 กระทู้: 1 โพสทั้งหมด: 10

ทำดี :- อุดมธรรมดอทคอม » ศิลปการสอนศีลธรรม » [๔ สัมปหังสนา]..สอนให้นักเรียนร่าเริง

กลับไปหน้ารายชื่อกระทู้ ตอบกลับ เริ่มโพส

TamDee

UID: 2

ตั้งหัวข้อเด่น: 8

เครดิต: 7715

โพส: 391

ผลงาน: 7715

Money: 11908

Gold: 4

จำกัดสิทธิ์: 100

สมัครเมื่อ: 25-2-2009

ออนไลน์: 47 ชม.

Missing: 21 วัน

สถานะ:

^1#

พิมพ์

ขนาดอักษร: tT

TamDeeโพสเมื่อ 11-3-2011 09:07 | แสดงเฉพาะของคนนี้

[๔ สัมปหังสนา]..สอนให้นักเรียนร่าเริง

สัมปหังสนา, คล้องจอง, สร้อยคำ


	๔. สัมปหังสนา..สอนให้นักเรียนร่าเริง สัมปหังสนา สอนให้นักเรียนร่าเริง คือไม่ทำให้เขาซบเซาหดหู่ แต่ทำให้นักเรียนแจ่มใส ปลอดโปร่งไม่ถึงกับต้องให้ตลกโปกฮาอย่างนักเล่นตลก เพราะจะทำให้ดูไม่สมกับอาการกริยาของนักเผยแผ่ธรรม เพียงแต่ให้เขาร่าเริง แจ่มใสทางจิตใจและสีหน้าว่าเขายินดีพอใจที่จะพักจะเรียนก็นับว่าคงพอใช้ได้ หลักการพูดให้ร่าเริง การพูดการสอนให้ผู้ฟังมีจิตใจร่าเริงนั้นอาจทำได้หลายวิธี เช่น ๑. หักมุม หมายถึง พูดหักมุมจากความคิดเดิมของเขา เช่น เขาคิดว่าเราจะจบลงอย่างนั้น ๆ อย่างแน่นอน แต่เรากลับหักมุมไปอีกแบบหนึ่ง.. ๒. ทันสมัย ความหมาย ของคำนี้ คือพูดให้ทันสมัยกับสภาพปัจจุบัน กับวัยของ ผู้ฟัง กับวุฒิของผู้ฟัง เช่น... "วันนี้พระอาจารย์อาจจะมาแบบปอน ๆ นะ" หลักการสังเกตการเกิดของคำเหล่านี้มาจากสื่อมวลชนเช่นทีวี อาจจะเป็นรายการโมษณา ภาพยนตร์ทีวี นักร้องเพลงดัง ๆ เช่น สบาย ๆ ก็ใช้เป็นสื่อในการสร้างอารมณ์ขันได้ แต่ต้องใช้ให้พอเหมาะพอเจาะ และไม่มาก จนไม่มีเนื้อหาสาระเอาเสียเลย ๓. คล้องจอง คือการพูดสัมผัสอักษรคล้องจองได้ความหมาย เอามา พูดเชื่อมโยงกันได้สนุกสนาน เช่น - อย่ากระแทกกระทุ้งลุงทอง เพราะแกปวดท้องต้องแต่เที่ยงคืน เดี๋ยวไม่ทันถึงท่านหมอเทียมจะทำให้ลุงทองท้อแท้ ๔. สร้อยคำ คือการพูดต่อกันเป็นกลอนให้เกิดความสนุก หรือประดับ คำพูดให้ดูแพรวพราวและ มองเห็นภาพพจน์ได้ดียิ่งขึ้น เช่น... - ยังไม่จดก็ต้องจำ ถ้าไม่จำก็ต้องจด คือ จดเอาไว้จำ นักเรียนระยำทั้งไม่จดและไม่จำ ๕. พูดแบบตรงไปตรงมาหรือเปรียบเทียบ เช่นคนเราจะต้องรู้จัก ทำหน้าที่ของใครของมัน ขืนไม่ทำก็ล่มจมเสียหาย ทำแล้วก้าวก่ายกันไม่ได้ เหมือนจะให้ตามมาชิมน้ำ พริกแทนปากก็ไม่ได้เช่นกัน หรือจะเอาหูมาดมกลิ่น เอาลิ้นไปฟังเสียงมันก็ไม่ยอม คือ ต่างคนต่างทำ ต่างคนก็ต่างดี ๖. ใช้เกมเพลงหรือการแสดงท่าทางประกอบ เช่น เราสอนบอกให้เด็ก เรียนเก่ง ต้องใช้ธรรมะ คือ สมาธิ + สติ ต้องคอยจรดจ้องมองครูแล้วก็ให้ เขาแสดงไปด้วย เช่น "เอ้า นักเรียน ว่าตามอาจารย์และทำเหมือนอาจารย์ ตาดู เอานิ้วชี้ทั้ง ๒ ชี้ ที่ ตา หูฟัง " หู สมองคิด " ขมับ จิตจดจ่อ " หน้าอกซ้าย (หัวใจ) ไม่เข้าใจถาม " ปาก กลับบ้านทบทวน ทำมือเข้าหมุนรอบกัน แล้วว่า กลับไปกลับมา หรือทบทวน สัก ๒-๓ รอบ ๗. การดัดแปลงแต่งเสริม คือวิธีการเปลี่ยนแปลงจากของเก่าที่มีอยู่เสียใหม่ ให้เกิดคำใหม่ขึ้นมาให้ดูน่าฟัง น่าสนใจยิ่งขึ้นเช่น พวกโมษณาในภาพยนตร์ทาง ทีวี ที่ฮิต ๆ เช่น "บริษัทอื่นเขาผลิต กล้องถ่ายรูปแต่มิต้า .....ไม่" เราก็เอามาดัดแปลงใช้ในการ ปาฐกถา.. "คนอื่นจะกินเหล้า .....แต่ (สมศักดิ์) ...ไม่ แต่อาจจะหักมุมนิดหน่อยว่า (สมศักดิ์สูบแต่เฮโรอีน..เท่านั้น) ... อย่าเอาไปใช้จริง ก็แล้วกัน... ๘. การเล่าเรื่องประกอบที่ขำ ๆ ไม่หยาบโลน หรือสัปดนเกินไป พอที่จะนำ ประยุกต์ใช้กับการบรรยายการเทศน์ การสอนให้เข้าเรื่อง นิทานต่าง ๆ แม้นิทานใน ชาดกในธรรมบทก็มีเหลือเฟือ ถ้ารู้จักนำมาใช้.... ----------------------

กระทู้ยอดนิยม

ชอบ ส่งต่อ นิยม

สุคโต ภวควา ไปดี มีโชค

แบ่งปัน

ตอบกลับ อ้างอิง

ติดตามอ่าน TOP

กลับไปหน้ารายชื่อกระทู้

โปรดลงทะเบียนหรือเข้าสู้ระบบเพื่อหลีกเลี่ยงหน้าต่างนี้อีกครั้ง
ยินดีต้อนรับ สมัครสมาชิก เข้าระบบ

(หน้าต่างนี้จะปิดโดยอัตโนมัตหลังจาก 5 วินาที)