|
ปณิธานพุทธบุตร ข้อที่ ๔ มีชื่อว่า ซื่อสัตย์ (จริงใจ)
คำว่า ซื่อสัตย์ ตรงกับภาษาพระว่า สัจจะ คือ ความจริง จริงต่อตนเอง จริงต่อผู้อื่น
ดังสำนวนไทยที่ว่า ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน
อันหมายถึง จริงต่อวาจา รักษาคำสัตย์ จริงต่อสัจจะ รักษาความดี จริงต่อหน้าที่
รักษาความอดทน จริงต่อบุคคล รักษามิตรภาพ
ดังคำประพันธ์ที่ว่า
สัจจะ คือความจริง สรรพสิ่ง มีเหตุผล
จริงใจต่อบุคคล ด้วยเหตุผล อยู่ร่วมกัน
จริงใจต่อวาจา พึงรักษา ไว้ให้มั่น
สัตย์จริงทุกสิ่งอัน คำพูดนั้น ย่อมไม่ตาย
จริงใจต่อหน้าที่ ทำให้ดี มิแหนงหน่าย
ทุ่มพลังทั้งใจกาย ต่อภาระ ธุระตน
จริงใจต่อกันเถิด จักประเสริฐ ศุภผล
ซื่อสัตย์ฝึกหัดตน เป็นคนจริง ไม่ทิ้งธรรม
---------------
อุดมธรรม.... |