|
ปณิธานพุทธบุตร ข้อที่ ๗ มีชื่อว่า ห่างไกลอบายมุข
คำว่า อบายมุข คือทางของความเสื่อม ทางของความล้มเหลว ทางความหายนะ
ใครเดินบนเส้นทางนี้ มีแต่ความย่อยยับ ล้มละลาย เป็นไปในทางเสื่อมอย่างเดียว
ไม่เป็นไปเพื่อความเจริญ ถ้าเราห่างไกลได้ ชีวิตจะมีแต่ความร่มเย็นเป็นสุข ปลอดภัย
จากสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ โดยเฉพาะโรคภัยนานาประการ ไม่มาแผ้วพาน สุขภาพแข็งแรง
ดังคำประพันธ์ที่ว่า
พึงห่างไกล อบายมุข ทุกประเภท
ที่เป็นเหตุ แห่งความเสื่อม ความฉิบหาย
หนึ่ง ดื่มสุรา ยาเสพติด พิษมากมาย
สอง ชอบผ่อนคลาย ด้วยการเที่ยว เหยี่ยวราตรี
สาม ชอบสนุก ด้วยการเล่น ไม่เว้นช่วง
สี่ ชอบเสี่ยงดวง ด้วยพนัน มันทุกที่
ห้า คบคนชั่ว เป็นมิตร ผิดวิธี
หก อ้างโน่นนี่ เพราะเกียจคร้าน งานไม่ทำ
ผู้ฝักใฝ่ ความเจริญ เชิญหลีกเว้น
อย่าได้เห็น ว่าเล็กน้อย พลอยถลำ
แล้วชีวิต จักสดสวย ด้วยคุณธรรม
ผู้ฝักใฝ่ ความตกต่ำ เชิญทำเลย ...
โจรปล้น ยังเหลือของใช้ ไฟไหม้ ยังเหลือทรัพย์สิน
อบายมุข กัดกิน ไม่มีแผ่นดินจะอาศัย.....
-------------
อุดมธรรม....
|